Ik kan niet geloven dat ik weer thuis ben.

Na een week in Thailand met temperaturen van tegen de 40 graden aan, kom ik nu aan inons koude winter wonderlandje. De week in thailand heeft me echt goed gedaan. Het was een goede manier om afscheid te kunnen nemen van Australie en toch niet direct thuis te komen. Die overgang zou wel heel plotseling zijn. Thailand heeft indruk op me gemaakt. De cultuut is heel anders en de omstandigheden niet altijd zoals we dat in de westerse cultuur gewend zijn. Bangkok (zoals mensen me al verteld hadden) is zo hectisch dat je er echt niet langer dan 2 dagen wil zijn! Het verkeer is manisch en regels lijken niet te bestaan. Tuktuk's en felroze taxi's pveral waar je maar kijkt. En maar roepen: Miss miss, where are you going? What's your name and where are you from? What do you wanna see? Ze vouwen de kaart uit die ze allemaal bij zich dragen en zeggen dat ze je naar deze tempel kunnen brengen, naar die boeddha en naar dit reisbureau. Allemaal voor maar 20 baht! Ze willen je allemaal de hand schudden om maar je aandacht te pakken. Je leert snel genoeg 'nee'te zeggen en ze vervolgens te negeren, want als je beleeft wilt zijn en niet direct wegloopt, kom je maar moeilijk weer van ze af. Overal staan kraampjes met eten, drinken, kleding en sieraden. Niet alleen op de stoep maar ook op straat waar AL het verkeer langsrijdt. En dat is niet te zuinig zal ik je vertellen. Altijd en overal moet je over onderhandelen. Ze proberen je in de stad overal mee af te zetten met belachelijke prijzen. Maar ja, als je als toerist net in het land aankomt en geen idee hebt van wat de normale prijzen zijn...daar speelt de lokale bevolking mooi op in natuurlijk. Erg interessant om mee te maken, maar ik moet zeggen, ook erg vermoeiend. Zodra je ook maar een beetje geinteresseerd kijkt naar hun producten komen ze als een havik op je af en noemen de prijzen. En kijk dit is ook heel mooi en vind je dit niet leuk? Als je twijfelt zeggen ze: oke oke special price for you! En dan daalt de prijs al voor minstens de helft. En als je dan nog minder bied en ze gaan akkoord weet je dat je nog steeds teveel betaald hebt. Maar goed, de andere kant van het verhaal is dat het inderdaad helemaal geen drol kost. 40 baht is 1 euro. Dus ik heb flink gebruik gemaakt vandie tuktuk's om me overal heen te brengen. Ja ook naar de boeddha's die ik helemaal niet zo nodig hoefde te zien..

Meer naar het noorden worden de mensen wat redelijker. Meer open voor goede onderhandelingen en wat normalere prijzen. Ik ben naar The River Kwai gegaan en The Bridge bezocht met z'n enorme geschiedenis. Heb met olifanten in het water gespeeld terwijl ze gewassen werden s'morgensvroeg om half 8. Nou ik zal je vertellen, dat is nog eens een goede manier om je dag te beginnen! Ik heb op olifanten gereden in het bos en door de heuvels, heb in de bergen bij een stam in een rieten hutje geslapen en bij het kampvuur een klein beetje thai geleerd na een heerlijk rijstmaaltijd bij kaarslicht onder de sterrenhemel.

De wereld is zo mooi! Deze wereld zo anders dan wat ik ooit heb gezien. De mensen zo vriendelijk en dankbaar voor je gezelschap, voor het praatje dat je met ze maakt. Ze zijn nieusgierig naar jou en waar je vandaan komt. Het klein beetje engels dat de lokalen kennen willen ze graag op jou uit proberen en ze zijn erg leergierig. De Thaise kinderen zijn zo intens mooi met hun enorm mooie bruine kraalogen, dat je wel 48 wil adopteren en mee wil nemen naar huis.

Ik was er maar 1 week, maar heb van elke minuut genoten.

Na een vlucht van 14 uren en enorme vertraging van mijn laatste vlucht van London naar Amsterdam, ben ik dan eindelijk weer terug in Nederland. Mijn hele familie en vrienden stonden me op te wachten met een groot spandoek! Welkom thuis!! Ik wist dat ze zouden zijn, maar nu ze daar zo allemaal stonden en joelden toen ik de deuren door kwam lopen, overweldigde het me toch wel! Ik wist niet wie ik eerst moest vasthouden. Peter (mijn broertje) had ik al 1,5 jaar niet gezien. Hij zat in Afghanistan toen ik vertrok en kwam 3 dagen na mijn vertrek thuis. Hij kwam om het hekje gelopen om me eens goed te omhelsen!!! Heerlijk om hem weer vast te kunnen houden en hem weer te zien!! En Lisanne...Ik was zo emotioneel dat ik er van stond te trillen. Moest even een moment nemen voordat ik haar op kon pakken. Dit was mijn nichtje! Eindelijk kon ik haar ontmoeten en vasthouden. Mijn vlees en bloed en de mooiste baby die ik ooit gezien heb. En nee, ik ben helemaal niet bevooroordeelt! Willemkedie hoogzwanger is. Ik was het hele jaar op de hoogte gehouden, maar het was toch heel raar om dit allemaal zo te zien. Nu werd het pas echt voor me. De hele dag heb iedereen goed bekeken, zo goed om ze allemaal stuk voor stuk weer te zien. In een vertrouwde omgeving en ik had me geen warmer onthaal voor kunnen stellen. Ze hebben uren en uren op me moeten wachten.

Het was de bedoeling dat ik om half 10 aan zou komen en ze waren al vroeg vertrokken om de files te vermijden. Ik kwam pas om half 3 aan!! Even een dagje op Schiphol....Arme mensen. En allemaal voor mij...Misschien kunnen jullie het allemaal voor jezelf zien, want de camera ploeg van Hello Goodbye heeft alles gefilmd. Ze laten het ons weten als ze het uit gaan zenden en ik zal het jullie laten weten als dat inderdaad gebeurd.

Het is vreemd om alleen maar nederlands om me heen te horen. En dan bedoel ik niet met mijn vrienden en familie want ik ken ze niet anders. Maar als ik in de winkel ben of kinderen hoor, dan ben ik verrast dat het nederlands is. Heel gek, alsof ik mezelf eraan moet herinneren dat ik echthier ben. Ik vind het heerlijk dat er sneeuw ligt ook al had ik het wel zonder de kou kunnen doen. Moet gaan winkelen voor warme kleren want de enige lange broek die ik heb is degene die ik aan heb. Ben van 40 graden naar -6 gegaan. Dus een temperatuurverschil van 46 graden!!En na een jaar verwend te zijn maar hoofdzakelijk alleen maar mooi weer, voelt dit toch echt verdomd koud aan. Excuse my language. Het prinsesje is niks meer gewend hahaha.

De komende tijd genoeg te doen! Morgen hopelijk even lekker schaatsen met pa en Peter. Dan zoveel mensen opzoeken waar ik even lekkermee bij wil kletsen onder het genot van een wijntje. Foto's uitzoeken om te laten zien, want het zijn er echt veel te veel om ze ALLEMAAL te laten zien. Reisgenoten opzoeken in verschillende landen in Europa enz enz. En dan ook niet vergeten om even een moment voor mezelf te nemen om tegenieten van het feitdat ik echt weer thuis ben....Het reizen zal ik missen en ben zeker van plan om het meer te gaan doen, maar voor nu is het fijn om thuis te zijn!